Əlirza Nureliyev: «Meydanda cavabı ayaqla veririk, mikrofonda yox»

— 4–4. Razısınız?

Razı qalmaq üçün bu matç azdır. Biz oyunu irəli çəkdik, qol da vurduq, amma bağlaya bilmədik. Xal götürdük, üç xalı isə saxlaya bilmədik. Fərq budur.

— Öz oyununuza qiymət?

Hücumda işim göründü, qol da var. Müdafiəyə qayıdışda isə bir epizod məni narahat edir. Topu itirdik, rəqib çıxdı. Bunu gizlətmirəm. Amma sonda yenə oyunu çəkən tərəf biz idik. Bu, lovğalıq deyil, meydanın ritmidir.

— Daşgünlü City sizə doğrudan çətinlik yaratdı, yoxsa özünüz işi çətinləşdirdiniz?

Hər ikisi. Onlar qol vurur, susmurlar. Biz də bəzən özümüzə qarşı oynayırıq. Topu itirəndə sanki qapını özümüz açırıq. Rəqibə hörmət var. Amma bəzi epizodlarda çətinliyi biz özümüz sifariş verdik.

— Səid meydanda sizə çox danışırdı. Oyundan sonra da eyni rahatlıqdaydı?

Səid danışmağı sevir. Bu, onun hüququdur. Mən də eşidirəm. Amma meydanda çox danışanlar var, top gələndə sakitləşirlər. Səid bu gün iki qol da vurdu, onu da deyim, yoxsa sonra «Əlirza qısqandı» yazarsınız.

— Yəni Səidə hörmətiniz var, amma bir az da sataşırsınız.

Hörmət var. Sataşmaq da var. O, mikrofonun arxasında özünü elə aparır ki, sanki stadion onun adına tikilib. Yaxşı olar ki, növbəti dəfə daha az danışıb daha çox top saxlasın. Qol vurmaq bir şeydir, oyunu idarə etmək başqa.

— Rəqib çox danışır, az oynayır deyənlərə nə cavab verərsiniz?

Kim az oynayıb? Onlar da dörd qol vurub. Mən nağıl danışmıram. Sadəcə deyirəm: səs-küy qol deyil. Səid qol da vurdu, səs də saldı. Mən isə qolu vurdum, səsi sizə saxladım.

— Ali bu gün sizi də əsəbiləşdirdi?

Əsəbiləşmək üçün vaxt yox idi. Ali-nin səhvləri oldu, bəli. Bir-iki epizodda ürəyim sıxıldı. Amma o, sonra özünə gəldi, qol da vurdu. Komanda üçün yenə vacib idi. Səhv edən futbolçu yoxdur, səhvdən qayıtmayan var.

— Hüseynin çıxışları riskli idi?

Hüseyn qapıda ümumən yaxşı dayandı. Bunu ayrı yazın. Amma bir-iki epizodda qərarı riskli idi. Qapıçı belə matçda cəsarətli ola bilər, amma hər çıxış qəhrəmanlıq deyil. O da bunu bilir. Sonra danışarıq, indi hesabı dəyişməz.

— Yəni qapıçını da qoruyursunuz, həm də tənqid edirsiniz.

Komanda belə qurulur. Tərif də lazımdır, tənqid də. Hüseyn bizi bir neçə dəfə xilas etdi. Riskli anlar da oldu. İkisini də deməsəm, yalançı olaram.

— Muhammed Nuraliyev iki qol vurdu.

Muhammed bu gün cəza meydançasında soyuqqanlı idi. Onun gücü sadədir: yerini bilir, bitirir. Mənim işim ona top çatdırmaqdır. Bəzən çatdırdım, bəzən yox. O, yenə vurdu. Belə hücumçu səni bağışlatmır, səni qaldırır.

— İbad müdafiədə necə işlədi?

İbad arxada çox iş gördü. Belə açıq oyunda stoperin adı az düşür, amma iş çox olur. O, təmizlədi, yerini bildi, bizi oyuna qaytardı. Əgər İbad olmasaydı, 4–4 belə qalmazdı.

— Komandanı tərifləyirsiz, yoxsa danışırsız?

Hər ikisi. Hücumda cəsarətliydik. Müdafiə keçidlərində isə deşik buraxdıq. Gərgin matç idi, ayaqlar yorulmurdu, başlar bəzən yorulurdu. Belə günlərdə üç xal üçün soyuqqanlılıq lazımdır. Bu gün o, tam olmadı.

— Daşgünlü City-yə bir cümlə?

Onlar qol vurmağı bacarır, susmağı isə hələ öyrənmirlər. Bu, zarafatdır, amma yarı-həqiqətdir. Hörmət var. Növbəti dəfə daha az söhbət, daha çox müdafiə olsun. Onda söhbətimiz də qısalar.

— Səid sizin komandaya gəlsə, yer tapa bilər?

Səid yaxşı futbolçudur. Yer tapmaq üçün gəlmək azdır, işləmək lazımdır. Gələrsə, meydanda danışarıq. Mikrofonda yox. Mən onun meneceri deyiləm, on numarasıyam. Qapı mənim deyil.

— Yəni qapını bağlamırsınız.

Mən qapını nə açır, nə bağlayıram. Mən topu istəyirəm. Kim gələrsə, rəqabət olar. Rəqabət pis deyil. Səsin ucalığı isə müqaviləyə yazılmır.

— Bir az cool danışırsınız. 4–4 sizi əsəbiləşdirmədi?

Əsəbiləşdirdi. Amma mikrofonun arxasında qışqırmaq asandır. Meydanda cavabı ayaqla veririk, mikrofonda yox. Bu gün ayaq bir qol verdi, baş isə bir səhvi unutmadı. İkisi də mənimdir.

— Azarkeşə mesaj?

Bu xalı sevmədinizsə, haqlısınız. Biz də sevmədik. Növbəti matçda daha ağıllı oynayacağıq. Səidə də salam deyin — qoy növbəti dəfə daha az danışsın. Zarafatdır. Yarı-zarafat.